به گزارش پایگاه خبری تریبون ملی،این رسانه آمریکایی در تحلیل خود، به روند تحولات پس از موافقت دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، با یادداشت تفاهم در ۱۷ ژوئن اشاره کرده و نوشته است که هرچند این توافق در ابتدا با مخالفت‌هایی در میان جمهوری‌خواهان مواجه شد، اما مواضع برخی منتقدان پس از دریافت توضیحات مقام‌های دولت آمریکا تغییر کرد.
بر اساس این گزارش، بیل کسیدی، سناتور جمهوری‌خواه ایالت لوئیزیانا، از جمله مخالفان اولیه این تفاهم بود، اما پس از جلسه توجیهی با جی‌دی ونس، معاون رئیس‌جمهور، و استیو ویتکاف، فرستاده ترامپ، اعلام کرد که در رأی‌گیری‌های آینده درباره محدود کردن اختیارات جنگی رئیس‌جمهور در قبال ایران، موضع متفاوتی اتخاذ خواهد کرد.
کسیدی پس از این جلسه مدعی شد که دولت آمریکا برای دستیابی به اهدافی از جمله تضعیف برنامه هسته‌ای ایران، محدود کردن توان موشکی بالستیک و کاهش توانمندی‌های نظامی متعارف این کشور، طرحی مشخص در اختیار دارد.
با این حال، نویسنده گزارش معتقد است که تغییر موضع برخی جمهوری‌خواهان ممکن است ناشی از درک آنها از ماهیت موقت توافق بوده باشد؛ توافقی که به باور او، از ابتدا نیز قرار نبوده است مبنایی پایدار برای پایان دادن به جنگ باشد.
تنگه هرمز؛ محور اصلی اختلاف بر سر توافق
ریسپانسیبل استیت‌کرفت در ادامه، تنگه هرمز را یکی از مهم‌ترین محورهای اختلاف میان تهران و واشنگتن پس از امضای یادداشت تفاهم معرفی کرده است.
بر اساس تحلیل این رسانه، ایران مفاد تفاهم را در ارتباط با نقش خود در تعیین ترتیبات عبور ایمن کشتی‌ها از تنگه هرمز تفسیر می‌کرد، اما آمریکا هم‌زمان تلاش‌هایی را برای ایجاد مسیر عبور دریایی در سمت عمان پیگیری کرد؛ مسیری که به نوشته گزارش، خارج از چارچوب نظارتی مورد نظر ایران قرار داشت.
این رسانه به اطلاعیه مرکز مشترک اطلاعات دریایی تحت رهبری آمریکا در ۱۸ ژوئن اشاره کرده است که در آن از کشتی‌های تجاری خواسته شده بود برای دریافت اطلاعات مربوط به عبور ایمن از تنگه هرمز با رابط نیروی دریایی آمریکا تماس بگیرند.
همچنین، به گزارش روزنامه فایننشال تایمز در ۲۳ ژوئن، برخی شرکت‌های کشتیرانی و بیمه‌گران غربی عبور از مسیری در سمت عمانی تنگه هرمز را به کشتی‌ها توصیه کرده بودند؛ موضوعی که به نوشته این گزارش، بر ابهام و تردید فعالان صنعت کشتیرانی درباره مسیرهای عبور افزود.
نویسنده با استناد به اظهارات یکی از مقام‌های دولت آمریکا در ماه اوت، مدعی شده است که واشنگتن از این مسیر برای مدیریت تردد دریایی و کاهش فشار ناشی از اختلال در انتقال انرژی استفاده کرده است.
در همین چارچوب، جی‌دی ونس نیز در اظهاراتی در اواخر ژوئن گفته بود که ترامپ قصد داشته است از یادداشت تفاهم برای بازگرداندن ثبات به بازار جهانی نفت و تجدید بخشی از ذخایر استفاده کند و سپس درباره گام‌های بعدی تصمیم بگیرد.
به نوشته این رسانه، چنین اظهاراتی این برداشت را تقویت می‌کند که دولت آمریکا، احیای جریان انتقال انرژی و کاهش فشار اقتصادی جهانی را از اهداف مهم خود در دوره اجرای تفاهم می‌دانسته است.
اختلاف بر سر لبنان و دارایی‌های مسدودشده ایران
این گزارش همچنین به دو موضوع دیگر اشاره می‌کند که از نگاه نویسنده، نشانه‌هایی از اختلاف بر سر اجرای تعهدات تفاهم‌نامه بوده‌اند: تحولات لبنان و وضعیت دارایی‌های خارجی مسدودشده ایران.
بر اساس این تحلیل، مارکو روبیو، وزیر امور خارجه آمریکا، به‌جای حمایت از تثبیت آتش‌بس در لبنان، از توافقی جداگانه با محوریت خلع سلاح حزب‌الله خبر داد؛ توافقی که به باور نویسنده، زمینه ادامه اقدامات نظامی و تخریب مناطق جنوبی لبنان از سوی رژیم صهیونیستی را فراهم کرد.
در بخش دیگری از گزارش، موضوع دسترسی ایران به دارایی‌های مسدودشده در خارج از کشور مطرح شده است. نویسنده می‌گوید با وجود آنکه یادداشت تفاهم، بنا بر تفسیر ارائه‌شده در این گزارش، شامل تعهداتی درباره فراهم کردن دسترسی ایران به این منابع بود، مقام‌های دولت ترامپ بعدتر از کم‌اهمیت بودن این موضوع سخن گفتند و اعلام کردند که پولی در اختیار ایران قرار نخواهد گرفت یا استفاده از منابع احتمالی به خرید اقلام بشردوستانه محدود خواهد بود.
ریسپانسیبل استیت‌کرفت این مواضع را از عوامل افزایش تردیدها درباره پایبندی واشنگتن به مفاد تفاهم دانسته است.
تبادل اتهام‌ها و بازگشت درگیری‌ها
در ادامه گزارش، به افزایش تنش‌های نظامی پس از اختلاف بر سر تردد دریایی در تنگه هرمز اشاره شده است.
بر اساس روایت این رسانه، نیروی دریایی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی با انتشار بیانیه‌ای از کشتی‌ها خواست برای عبور از تنگه هرمز با مقام‌های ایرانی هماهنگ کنند و مسیرهایی را که بدون تأیید ایران اعلام می‌شوند، غیرقابل‌قبول و خطرناک توصیف کرد.
در مقابل، فرماندهی مرکزی ارتش آمریکا، سنتکام، با اشاره به حملات منتسب به ایران، تهران را به نقض آتش‌بس متهم کرد و از انجام حملاتی علیه اهدافی در امتداد سواحل ایران خبر داد.
نویسنده گزارش معتقد است که این حملات، با توجه به بندی از یادداشت تفاهم که طرفین را به خودداری از تهدید یا استفاده از زور علیه یکدیگر ملزم می‌کرد، با تعهدات مندرج در توافق در تعارض بوده است.
این رسانه همچنین به نامه ایران به سازمان ملل متحد اشاره کرده است که در آن، تهران بر نقش خود در تعیین ترتیبات عبور ایمن کشتی‌ها از تنگه هرمز تأکید کرده و تلاش آمریکا برای ایجاد مسیر دریایی موازی را مغایر با مفاد تفاهم دانسته بود.
در ادامه، گزارش به حملات نظامی منتسب به آمریکا در روزهای هفتم و هشتم ژوئیه اشاره می‌کند. بر اساس اطلاعات نقل‌شده در این مطلب، در این حملات ده‌ها هدف در جنوب ایران مورد حمله قرار گرفتند و وزارت بهداشت ایران از کشته شدن ۱۴ نفر و مجروح شدن ۷۸ نفر طی دو روز خبر داد.
این گزارش می‌افزاید که ایران نیز در واکنش به حملات آمریکا، مواضع و پایگاه‌های آمریکایی در منطقه را با موشک و پهپاد هدف قرار داد.
به نوشته ریسپانسیبل استیت‌کرفت، دونالد ترامپ پس از این تحولات، پایان اعتبار یادداشت تفاهم را اعلام کرد و سنتکام نیز در ۱۱ ژوئیه ازسرگیری حملات به ایران را مطرح کرد. این رسانه همچنین به اظهارات مقام‌های نظامی آمریکا درباره تسهیل عبور صدها کشتی تجاری و صدها میلیون بشکه نفت از تنگه هرمز اشاره کرده است.
توافقی که به افزایش بی‌اعتمادی انجامید
نویسنده گزارش در بخش پایانی، با بررسی مجموعه این تحولات، این پرسش را مطرح می‌کند که آیا دولت ترامپ از ابتدا قصد اجرای پایدار یادداشت تفاهم را داشته یا اینکه این توافق را ابزاری موقت برای مدیریت بحران و بهبود موقعیت راهبردی آمریکا در برابر ایران می‌دانسته است.
به اعتقاد او، اگر هدف واشنگتن واقعاً پایان دادن به جنگ بود، انتظار می‌رفت مقام‌های آمریکایی در برابر اجرای تعهدات توافق، رویکردی باثبات‌تر در پیش بگیرند و از اقداماتی که می‌توانست به تضعیف تفاهم منجر شود، خودداری کنند.
این رسانه در عین حال می‌پذیرد که تعیین دقیق نیت دونالد ترامپ دشوار است و ممکن است رئیس‌جمهور آمریکا، حتی بدون پایبندی کامل به همه بندهای توافق، آن را نقطه شروعی برای پایان دادن به درگیری‌ها تصور کرده باشد؛ با این حال، نویسنده معتقد است که مواضع بعدی دولت آمریکا و روند تحولات نظامی، تردیدهای جدی درباره این فرضیه ایجاد می‌کند.
بر اساس جمع‌بندی این گزارش، استفاده از یادداشت تفاهم برای خرید زمان و کاهش فشارهای ناشی از اختلال در تنگه هرمز، نه‌تنها به حل پایدار اختلافات منجر نشده، بلکه زمینه را برای تشدید درگیری‌ها، افزایش خطر حمله به کشتی‌ها و عمیق‌تر شدن شکاف اعتماد میان تهران و واشنگتن فراهم کرده است.
ریسپانسیبل استیت‌کرفت در پایان تأکید می‌کند که افزایش تنش‌ها در تنگه هرمز و احتمال ازسرگیری درگیری‌های گسترده، ادعاهای دولت آمریکا درباره مدیریت موفق بحران را با پرسش‌های جدی روبه‌رو کرده است؛ وضعیتی که به باور نویسنده، نشان می‌دهد توافقی که می‌توانست فرصتی برای کاهش تنش باشد، در نهایت به عاملی دیگر برای تشدید اختلافات تبدیل شده است.
We’re a gaggle oof volunteers and styarting a new scgeme iin our community.
Yourr site provided us wioth valuable info to work on. You’ve don aan impressive activity and our whole neighborhood will be grateful to you.
xnxx
My homepage … web site (Frank)